Read Τα σακιά by Ioanna Karystiani Ιωάννα Καρυστιάνη Online

Τα σακιά

Κάθε ιστορία έχει κενά, κάποια είναι κοινά για όλους όσοι λαβαίνουν μέρος στην πλοκή της. Καθένας ωστόσο έχει και μερικά που μόνο εκείνος έχει προσέξει, μόνο εκείνου δεν του δίνουν πειστικές απαντήσεις όσο κι αν προσπαθεί, αν προσπαθεί, που μάλλον δεν προσπαθεί. Σε μερικές περιπτώσεις κάποιοι βολεύονται με αυτά τα κενά, γκρίζες ζώνες που τις περιφρουρούν με νύχια και με δόΚάθε ιστορία έχει κενά, κάποια είναι κοινά για όλους όσοι λαβαίνουν μέρος στην πλοκή της. Καθένας ωστόσο έχει και μερικά που μόνο εκείνος έχει προσέξει, μόνο εκείνου δεν του δίνουν πειστικές απαντήσεις όσο κι αν προσπαθεί, αν προσπαθεί, που μάλλον δεν προσπαθεί. Σε μερικές περιπτώσεις κάποιοι βολεύονται με αυτά τα κενά, γκρίζες ζώνες που τις περιφρουρούν με νύχια και με δόντια, τρέμουν στην ιδέα ότι, αν καλυφθούν, μπορεί η πλήρης αλήθεια να είναι αβάσταχτη. Ανάβοντας κι άλλο τσιγάρο, η Βιβή Χολέβα σκέφτηκε όσους ήξερε και δεν ήξερε, οι περισσότεροι είχαν τα φεγγάρια του φανατισμού της γκρίνιας, με την πρώτη αναποδιά, πάρ'τους κάτω. Τι έχουν, μωρέ, τα δικά σας σακιά? Μια χρεωκοπία, έναν ξενιτεμένο, κατραπακιές της εφορίας, αποτυχία στον ΑΣΕΠ, μια κακιά πεθερά, έναν νευρασθενικό προιστάμενο, ένα παιδί που πετάει μολότοφ, ένα τζάκι που ντουμανιάζει το λιβινγκρούμ, οισοφαγική παλινδρόμηση, υψοφοβία, κερατλίκια, ραγάδες στον πισινό. Για περάστε να ρίξετε μια ματιά στο δικό μου, να σας κοπεί ο βήχας....

Title : Τα σακιά
Author :
Rating :
ISBN : 9789600351293
Format Type : Paperback
Number of Pages : 356 Pages
Status : Available For Download
Last checked : 21 Minutes ago!

Τα σακιά Reviews

  • Χρήστος
    2019-05-25 04:09

    Εξαιρετικό μυθιστόρημα. Άψογος χειρισμός της γλώσσας, το ένα μάτι να κοιτα ειρωνικά την ελληνική μεταπολιτευτική πραγματικότητα, το αλλο ανατριχιαστικά στο βάθος του ανθρώπινου ψυχισμού.

  • Margaret
    2019-05-21 03:25

    Συγκλονιστικό βιβλίο. Σκοτεινό , βαρύ, καταθλιπτικό ; Σιγουρα! Αλλα παρ´ολα αυτά ευκολοδιαβαστο . Δεν τελειώνει στην τελευταία σελίδα. Δεν τελειώνει αν δεν βουτήξει η ψυχή σου στην άβυσσο του "αν ήμουν..."

  • Vasileios
    2019-05-21 03:21

    http://dreamersandco.com/2016/09/ta-s...Τα σακιά (εκδόσεις Καστανιώτη, 2010) ήταν ένα από τα πιο δυνατά ελληνικά μυθιστορήματα που έχω διαβάσει τελευταία και σίγουρα ένα από τα πιο καλογραμμένα της Ιωάννας Καρυστιάνη.Ο κόσμος είναι ένα κομβόι με χιλιάδες καμιόνια φορτωμένα σακιά, οι άνθρωποι πεθαίνουν και τα βαριά σακιά άθικτα περιμένουν τους ώμους ενός δύστυχου απόγονου.Κεντρική ηρωίδα είναι η Βιβή, η μητέρα του Λίνου, ενός εικοσάχρονου που έχει καταδικαστεί με ισόβια κάθειρξη για βιασμούς γυναικών και έναν φόνο. Αυτή η δύσκολη σχέση μάνας-γιου είναι βασισμένη στην ενοχή, και αυτό βαραίνει και τους δύο. Η Βιβή αισθάνεται ότι αυτό που ο γιος της έγινε, το γαλούχησε κατά κάποιον τρόπο η ίδια, και ο Λίνος γιατί όντως αυτά που έγιναν τα διέπραξε.Το ταξίδι τους στους Δελφούς θα είναι μια ωραία ευκαιρία να τους γνωρίσουμε καλύτερα. Η Ιωάννα Καρυστιάνη χρησιμοποιώντας πολλά flashbacks μας βοηθά να ανατρέξουμε στην παιδική ζωή της Βιβής, τις δυσκολίες και τα «σακιά» που σήκωσε και συνέχισε να σηκώνει μέχρι σήμερα. Όπου «σακιά» οι οικογενειακές δυσκολίες που δεν μπορούν να αλλάξουν, μας έχουν κάνει κατά κάποιο τρόπο πιο δυνατούς, ωστόσο μέχρι να το ξεπεράσουμε μας έχει δοθεί ήδη το επόμενο σακί, και έτσι κάθε μας βήμα από εδώ και στο εξής είναι ακόμη πιο δύσκολο.Η Βιβή, θα ανατρέξει στο παρελθόν της για να καταλάβει πόσο μερίδιο ευθύνης της αναλογεί, περισσότερο όμως θέλει να έρθει σε επαφή με τον Λίνο, κάτι που φαίνεται ότι δεν το είχε κάνει ποτέ πραγματικά.Τα σακιά, έχουν μια πολύ έντονη φεμινιστική προσέγγιση. Η Βιβή αναλύει τα λάθη της που τα περισσότερα από αυτά πηγάζουν από την πατριαρχική κοινωνία και τον τρόπο που είχε επιβληθεί σε αυτή. Κι ενώ παίζει μεταξύ κυνηγού και κυνηγημένου, παίρνει πρωτοβουλίες που δύσκολα θα έπαιρνε άλλη γυναίκα στην εποχή της. Ίσως να έχει να κάνει και ότι ο άνδρας της ήταν ένα απίστευτα άβουλο πλάσμα που τον «έβαλε στο βρακί» της, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η συγγραφέας. Και αυτό ήταν ένα σακί που δεν βάραινε την ίδια αλλά αυτόν, ο οποίος καταλήγει να βρει διέξοδο στο ποτό, από το οποίο και κατέληξε.Συνέχεια στο Dreamers & Co.  > http://dreamersandco.com/2016/09/ta-s...

  • Liz
    2019-04-25 05:17

    Εξαιρετικό μυθιστόρημα, σε σημαδεύει... "Ο καθένας κουβαλάει το σακί του κι όσο ζει σακιάζει και θα σακιάζει μούντζες και πίκρες."

  • Olga
    2019-04-25 05:13

    Η Καρυστιάνη συνηθίζει να δείχνει στον αναγνώστη τη μαύρη πλευρά στα ανθρώπινα αλλά θα τολμούσα χαριτολογώντας να πω ότι στα "Σακιά" το παράκανε. Οι ήρωες της φτιαγμένοι από χώμα και νερό, δηλαδή με τα πόδια βαθιά ριζωμένα στη γη -ώρες και φορές και κάτω απ' τη γη- παλεύουν για μια ακόμα μέρα έστω κι αν κάτι τέτοιο φαντάζει εντελώς μάταιο δεδομένων των συνθηκών. Ο μύθος είναι πλεγμένος σφιχτά, τα πρώτα μέρη διαβάζονται απνευστί από απλή και μόνο περιέργεια για την αποκάλυψη του άχθους που βαραίνει τους πρωταγωνιστές, στα επόμενα οι σελίδες γυρνάνε βαριά όσο και τα σακιά που κουβαλάνε μάνα και γιος. Η Καρυστιάνη με παρρησία μιλάει για την Ελλάδα της μεταπολίτευσης και της αντιπαροχής, τη μεσοαστική ελληνική οικογένεια η οποία "αποκατεστημένη οικονομικώς" βαδίζει ολοταχώς προς την καταστροφή της.

  • Magpie
    2019-05-04 03:01

    Βρίσκω ότι σχέδον κάθε κριτική βιβλίου που θέλω να κάνω δεν είναι αμόλυντη από όλες τις επιρροές/σκέψεις/εντυπώσεις από άλλα βιβλία του συγγραφέα, το αμέσως πριν που διάβασα, το τι έπαιζε στη ζωή μου την εποχή που το διάβαζα, αν το διάβασα με άγχος για να προλάβω να το επιστρέψω στη βιβλιοθήκη, αν το χωρούσα μισή ώρα το βράδυ σε καιρό πίεσης, αν το ρούφηξα μεμιάς ένα χαλαρό ατέλειωτο καλοκαιρινό μεσημέρι. Για μένα αυτό το βιβλίο διαβάστηκε έχοντας στο νου δύο άλλα βιβλία της συγγραφέως. Πριν λίγους μήνες, λοιπόν, διάβασα για πρώτη φορά Καρυστιάνη, το Μικρά Αγγλία και καπάκι το Σουέλ. Δύο βιβλία γραμμένα με δεκαετία διαφορά και για μένα η πρώτη σκέψη όταν έπιασα το δεύτερο ήταν "Ωχ πάλι για ναυτικούς είναι;" Οπότε στα Σακιά χάρηκα λιγάκι που δεν έχει ναυτικούς.Εν προκειμένω:Το θέμα δύσκολο και καταθλιπτικό μεν, αλλά εμένα αυτά μου αρέσουν οπότε μπαίνει στα συν.Η γραφή της Καρυστιάνη που με δυσκόλεψε κάπως στα πρώτα βιβλία (σκάλωνα πάνω στις μεγάλες προτάσεις, τις ξαναδιάβαζα, προσπαθούσα να βάλω σε σειρά τα πολλά κόμματα) εδώ μου φάνηκε πιο βατή, πιο εύκολη. Πάντως αυτή η 'προφορικότητα' του λόγου της,όπως έχει αποκαλεστεί, (στο συγκεκριμένο βιβλίο εγώ θα το έλεγα κ φλυαρία) κάνει το βιβλίο 50% πιο μεγάλο από ότι χρειαζόταν. Υπάρχουν πολλές σκέψεις των χαρακτήρων, πολλές αναμνήσεις, αυτή η πληθώρα δε θεωρώ ότι εξυπηρετεί ιδιαίτερα την ιστορία για να είναι δικαιολογήσιμη.Το πρώτο μισό του βιβλίου αργό και κάπως αδιάφορο, υπάρχει μεν η δημιουργία μυστηρίου (πού πάει η πρωταγωνίστρια με τα μαχαίρια; τι έκανε ο γιος; γιατί φοβούνται μη τους αναγνωρίσουν;), η οποία όμως τραβιέται εις μάκρος. Μακράν το πιο ενδιαφέρον κομμάτι το μεσαίο: και η προϊστορία της ηρωίδος και, για μένα κορυφαίο, το κομμάτι γραμμένο από την οπτική γωνία του γιου. Η σκηνή της θάλασσας όμορφη, καθαρτική και θα μπορούσε να τέλειωνε εκεί το βιβλίο.Εν κατακλείδι λοιπόν θα έλεγα ότι πρόκειται για ένα βιβλίο, το οποίο θα μπορούσε να είναι 100 σελίδες μικρότερο, με δύσκολο θέμα, με απόγνωση, δυστυχία και τραγωδία στις σελίδες του, καλά διαμορφωμένους ήρωες και τη χαρακτηριστική γραφή της κα.Καρυστιάνη. Οι κάποιοι αργοί ρυθμοί στην αρχή και οι περιττές λεπτομέρειες επιβαρύνουν τη ροή της ιστορίας.

  • Yiannis
    2019-05-23 06:17

    Αξιόλογη γραφή, κλασσική πια της συγκεκριμένης συγγραφέως. Όμως... Πολύ μαύρο και καταθλιπτικό. Επιπλέον το πρώτο μισό του βιβλίου κυλάει μάλλον αργά, η κατάσταση βελτιώνεται στο τελευταίο μισό. Δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε... Ίσως και να φταίει η γενικότερη κατάσταση που βιώνουμε καθημερινά, το τελευταίο πράγμα που χρειάζεσαι είναι ακόμα περισσότερη μαυρίλα, απαισιοδοξία, ματαιότητα, απογοήτευση σε ένα μυθιστόρημα που διαβάζεις στον ελεύθερο χρόνο σου.

  • Loukia Kinali
    2019-05-09 09:08

    γκριζο σαν την Αθήνα.Σου βγάζει την ψυχή λιγο λίγο,ενιοτε σε τρομάζει.Η Καρυστιάνη δεν διαλέγει τον εύκολο δρόμο,δεν μασάει τα λόγια της,σοκάρει με ειλικρίνεια και περιγράφει υπέροχα λεπτομέρειες,γεγονότα,καταστάσεις,μέρη,ανθρώπους,αδυναμίες και ήττες.Δεν είναι ένα βιβλίο για ψυχαγωγία.Σε κάνει να το σκέφτεσαι για μέρες αφού το έχεις διαβάσει.Σχεδόν ακούς τον τριγμό των δοντιών.Δεν είναι για όλους,αλλά αξίζει τον κόπο.

  • Infada Spain
    2019-05-11 09:00

    συγκλονιστικό βιβλίο!!!

  • Nena Kazantzidou
    2019-05-03 03:20

    She is a great author.A book about the difficult relationship between mother and son.A son with bipolar disease and much more psychological problems.It's a difficult book, very "painful" but also great.

  • Κατερίνα Τσαγκαράκη
    2019-05-07 06:23

    Η ανέλιξη της ιστορίας έχει στοιχεία ψυχολογικού θρίλερ. Κάτι σκοτεινό συμβαίνει. Το βιβλίο έχει δύσκολο θέμα, αλλά διαβάζεται εύκολα. Περισσότερα εδώ:http://anagnoseisvivlion.wordpress.co...

  • Chinchilla_clouds
    2019-05-09 06:20

    Προσεγμένη και μελετημένη γραφή, ιδιαίτερα ψυχογραφικό, ωστόσο το ύφος της Καρυστιάνη προσωπικά με κούρασε, αφού το βιβλίο αποκτούσε ροή μετά το πρώτο του μισό. Κάποιες περιγραφές ήταν πολύ όμορφες (με τον τρόπο τους), άλλες όμως περιττές. Ανάμεικτα τα συναισθήματα.

  • Ανδρέας Κριτσιμάς
    2019-05-21 08:01

    Η γραφή της Ιωάννας Καρυστιάνη, αν και δύσκολη, είναι εκπληκτική! Χειρίζεται με μαεστρία την ελληνική γλώσσα, καθώς επίσης και το μύθο της. Οι χαρακτήρες που πλάθει είναι πέρα για πέρα αληθινοί, εύθραυστοι, ανθρώπινοι. "Τα Σακιά", της Ιωάννας, είναι ένα υπέροχο δώρο για όλους τους φίλους του πραγματικά καλού βιβλίου. Αξίζει να το διαβάσετε πολλές φορές και πιστέψτε με, στο τέλος, θα πετάξετε ό,τι κι αν κουβαλάτε και κρύβετε εν τη γενέσει σας και μετά μέσα στο δικό σας σακί...

  • Kalliopi
    2019-05-24 06:03

    Δύο άνθρωποι με κοινές μοίρες, να παρασύρει ο ένας τον άλλο ακόμα πιο χαμηλά, χωρίς να μπορούν να φρενάρουν. Όταν το αντιλαμβάνονται, είναι αργά, είναι δέσμιοι της πραγματικότητας και δεν μπορούν να αποδράσουν. Μαρτυρικά υπομένουν τις κυρώσεις των πράξεων και των παραλείψεων τους. Δυνατό βιβλίο, δεν μπορείς να μείνεις παρατηρητής, ψάχνεις και τις δικές σου ευθύνες στα λάθη τους.

  • Michelle
    2019-05-16 06:07

    Θέε μου, τι κατάθλιψη κ μιζέρια ήταν αυτή?Αναγνωρίζω ότι η Ι. Καρυστιάνη περιγράφει την ψυχολογία των ηρώων της σαν να γνωρίζει από μέσα τα πράγματα, με μεγάλη μαεστρία αλλά δεν αντέχω τόση κατάθλιψη κ μαυρίλα. Πολλές σελίδες χωρίς να καταλαβαίνουν τίποτα οι ήρωες κ τα λάθη να επαναλαμβάνονται - μόνο στο τέλος επιτέλους επικοινωνούν. Η σκηνή στην θάλασσα υπέροχη.

  • N avouris
    2019-05-21 07:03

    Συνταρακτικό βιβλίο, η σκηνή με το διάλογο της μάνας και του γιού όταν βούτηξαν στη θάλασσα και μίλησαν για πρώτη φορά για το συμβάν, έχει απίστευτη δύναμη, τόσο καλό όσο και το κουστούμι στο χώμα και ο άγιος της μοναξιάς. Καρυστιάνη ευτυχώς που υπάρχεις και γράφεις στα άνυδρα χρόνια της μεταπολίτευσης

  • Helen
    2019-04-30 08:20

    Obviously was not meant to like any of the characters but hard to read a book where characters had absolutely nothing redeeming about them. Was interesting as a Greek version of 'We need to talk about Kevin' but nowhere near as good! The novel was very sad and very slow not my thing.

  • Antonia
    2019-05-17 08:15

    Unfortunately, this novel is not my cup of tea - too melancholic and slow.

  • Jeff Bursey
    2019-04-29 09:14

    Go tohttp://www.bookslut.com/fiction/2013_...for my comments.

  • Anna
    2019-05-15 09:08

    A masterful book, dark and powerful. The ending offers such a redemptive feeling that makes up for all the preceding darkness.