Read Ekmeğimi Kazanırken by Maxim Gorky Mazlum Beyhan Online

ekmeimi-kazanrken

Gorki'nin Rus tarihinin 19. yüzyıl sonundan 20. yüzyıl başlarına uzanan çok önemli bir dönemine ışık tutan otobiyografik üçlemesi, aslında kendini ve içinde yaşadığı dünyayı anlama ve anlamlandırma çabasının hikâyesidir. Bu çaba, Ekmeğimi Kazanırken'de artık hayata atılan yeniyetmelik çağındaki Gorki'yi 19. Yüzyıl Rusya'sının katı gerçekliğiyle yüz yüze getirir.Üçlemenin iGorki'nin Rus tarihinin 19. yüzyıl sonundan 20. yüzyıl başlarına uzanan çok önemli bir dönemine ışık tutan otobiyografik üçlemesi, aslında kendini ve içinde yaşadığı dünyayı anlama ve anlamlandırma çabasının hikâyesidir. Bu çaba, Ekmeğimi Kazanırken'de artık hayata atılan yeniyetmelik çağındaki Gorki'yi 19. Yüzyıl Rusya'sının katı gerçekliğiyle yüz yüze getirir.Üçlemenin ilk kitabı Çocukluğum'un sonunda dedesi tarafından "Var git insanların arasına karış…" sözleriyle dünyaya salındıktan sonra, ayakçılıktan bulaşıkçılığa, kuş yakalamaktan bir ikonografi atölyesinde çıraklığa kadar birçok farklı işte çalışır. Biz de garip ve hüzünlü hayat yolculuğunun farklı duraklarında bu halk çocuğuna eşlik eder, daha sonra yapıtlarına esin verecek olağanüstü canlı çok sayıda karakterle tanışırız. Kitaplar aracılığıyla gerçeklikten kaçıp sığındığı, ama görev çağırdığında terk etmeye hazır olduğu düş dünyasında onunla birlikte geziniriz....

Title : Ekmeğimi Kazanırken
Author :
Rating :
ISBN : 9786053325482
Format Type : Paperback
Number of Pages : 440 Pages
Status : Available For Download
Last checked : 21 Minutes ago!

Ekmeğimi Kazanırken Reviews

  • Ahmad Sharabiani
    2018-12-22 17:21

    My Universities, Autobiography Part III, 1923تاریخ نخستین خوانش: ماه فوریه سال 1978 میلادیعنوان: در جستجوی نان؛ نویسنده: ماکسیم گورکی؛ مترجم: احمد صادق؛ تهران، سپهر، 1329؛ در 305 ص؛ تهران، فرخی، چاپ سوم 1356، در 305 ص؛ چاپ دیگر: تهران، نگاه، 1362؛ در 360 ص؛ چاپ دیگر: تهران، نگاه، 1388، در 351 ص؛ شابک: 9789643515478؛ چاپ بعدی 1392؛ چاپ دیگر: تهران، جامی، 1388؛ در 318 ص؛ شابک: 9789642575527؛ موضوع: سرگذشتنامه نویسندگان روسیه - قرن 20 مترجمه ی نام اصلی رمان «دانشکده‌ های من» باید باشد. احمد صادق، رمان را با عنوان «در جستجوی نان» به فارسی ترجمه و انتشارات نگاه آن را منتشر کرده، موضوع رمان در حقیقت قسمت سوم از اتوبیوگرافی خود نویسنده است. ا. شربیانی

  • Cemre
    2019-01-17 15:22

    "Çaldığımızla yaşıyoruz... Kazandığımızsa Tanrı'ya ve Çar'a gidiyor" (s. 362).Ekmeğimi Kazanırken, Gorki'nin Otobiyografisini oluşturan üç kitaptan ikincisi. Kitap Gorki'nin on - on bir yaşlarında kendi "ekmeğini kazanması" (aslında sadece kendi ekmeği de değil) işe başlatılmasıyla, Çocukluğum'un son bulduğu yerden, başlıyor. Kitapta işlenen beş altı yıllık bir süre boyunca Gorki'nin çeşitli işlerde çalışarak hayatı, Rusya'yı, insanları ve de kitapları tanıma sürecini okuyoruz. Biz de Gorki ile beraber anlattığı dönemin Rusyasını net bir şekilde tanıma imkânı buluyoruz. Benim için yukarıda paylaştığım alıntı bu durumu özetler nitelikte. Bunun yanı sıra Gorki'yi adım adım yazarlığa hazırlayan o kitap okuma sevgisini adım adım izliyoruz. Ben özellikle bu durumdan büyük keyif aldım. Benim Üniversitelerim'i de bir an önce okuyarak üçlemeyi tamamlamayı umut ediyorum.

  • Enis
    2019-01-05 13:27

    Ekmeğimi Kazanırken, Maksim Gorki'nin hayat hikayesine Çocukluğum'da kaldığı yerden devam ettiği serinin ikinci yapıtı. Aynı ilk eserde olduğu gibi yine tüm hikayeyi kendı ağzından anlatan yazar, bu eserinde yaşadığı devrin Rusyasını ve insanlarını yavaş yavaş olgunlaşmaya başlayan bir gencin gözüyle bize aktarmaya çalışmış.Çocukluktan çıkarak, hiç eğitim göremeden çalışma hayatına atılmış bir bireyin başından geçenlere değinirken, özellike değişik insalara, zor çalışma şartlarına, bol iki yüzlülüğe, içkiye, kumara ve tabii kadınlara değin birçok düşüncesini paylaşmış Gorki. Anlatısında birden fazla karakterin yükselişine ve düşüşüne şahit olduğumuz gibi, çevresinde olanların gelişmekte olan bir birey üzerinde bıraktığı etkileri de açıkça sunmuş okuyucuya. Özellikle kitaplar, yazarlar, bu eserde kesinlikle Gorki'yle birlikte baş rolde denebilir. Belkide daha çok hayatın içinde geçtiği için yahut yazarın maharetinden, ben bu kitabı serinin ilk kitabına göre daha doygun buldum. İlk kitaptan çok alıntı olması, seriye farklı sırayla başlayanların eksik kalmasına sebep olabilir. Buna rağmen özellikle iyi kitap, kötü kitap ayrımını çok yerinde ve doğru buldum. Genel olarak yazarın daha fazla kişisel görüş bildirdiği bir eser olarak değerlendiridim.Eser özellikle biyografi tarzı için klasik kelimesinin hakkını sonuna kadar veren bir yapıt. Fakat sadece bu tarzı sevenlerin değil hayattan bir şeyler öğrenmek isteyen herkesin okuması gereken bir metin.

  • Utsob Roy
    2019-01-15 16:22

    ম্যাক্সিম গোর্কির আত্মজৈবনিক লেখাগুলোর দ্বিতীয় খণ্ড এটি। বোধকরি 'মাই এপ্রেন্টিসশিপ' নামও বইটি প্রচলিত। প্রথম বইটির শেষ থেকে এটি শুরু।বইটায় গোর্কির কৈশরের কর্মজীবনের ছবি পাওয়া যায়। যদি ছবি আঁকা হত তবে পাওয়া যেত বিষাদময় অসংখ্য রঙের সমাহার।এই বইয়ের গোর্কির স্বপ্নেও ভাবার অবকাশ ছিল না প্রথাগত শিক্ষা নেওয়ার। তবে প্রচণ্ড জ্ঞানের ক্ষুধা, গল্পের ক্ষুধা ছিল তাঁর। আর ছিল পায়ের তলায় সর্ষে। কখনো একজন জুতোর দোকানের কর্মী থেকে আর্কিটেক্টের শিক্ষানবীস, সেখান থেকে স্টীমারের রসুইয়ের কর্মী, পাখি ব্যবসায়ী, ধর্মীয় বই আর ছবির দোকানে কাজ, ছবি আঁকতে শেখা, আবার শিক্ষানবীস... এভাবেই চলতে থাকা। এরমাঝে বই পড়ার অদম্য ইচ্ছে। সুযোগ পেলেই বই নিয়ে বসা, বইয়ের জন্য অপমানিত হওয়া, বইয়ের জন্য স্নেহ পাওয়া, বই থেকে স্বপ্ন দেখা।আর আছে মানুষ, হরেকরকমের। আইকনের ওয়ার্কশপের শিল্পীরা, জাহাজের খালাসিরা, সামরিক মানুষজন, উঁচু ও নীচুতলার দেহপসারিনী, দিনমজুর। কদাকার মানুষ, ভিতরে ও বাহিরে, সুন্দর মানুষ। গোর্কিকে দেখা যায় মানুষ বোঝার ভয়াবহ চেষ্টারত। এ যেনো জীবনপণ!আরো দেখা যায় ক্রমশই নড়বড়ে হতে থাকা ধর্মবিশ্বাসের ভিত্তি।মৃত্যু আছে, দৈন্য আছে, মানুষে অকারণ নিষ্ঠুরতা, মানুষের অবাধ ভালোবাসা সব আছে। একজন মানুষের হঠাৎই পচে যাওয়া, একজনের তিলে তিলে মৃত্যু, একজনের সবসময় আনন্দের সাথে বাঁচা। আবার সবকিছুতেই এক বিষাদের রঙ। বুঝি এই রঙটাই রাশিয়ার দারিদ্র্যের মূল রঙ ছিল।'গোর্কি' মানে 'তিক্ত'। এই বইতে তার তিক্ততার একটা কৈফিয়ত পাওয়া গেলো, “Why do I relate these abominations? So that you may know, kind sirs, that is not all past and done with! You have a liking for grim fantasies; you are delighted with horrible stories well told; the grotesquely terrible excites you pleasantly. But I know of genuine horrors, everyday terrors, and I have an undeniable right to excite you unpleasantly by telling you about them, in order that you may remember how we live, and under what circumstances. A low and unclean life it is, ours, and that is the truth! I am a lover of humanity and I have no desire to make any one miserable, but one must not be sentimental, nor hide the grim truth with the motley words of beautiful lies. Let us face life as it is!” এই কথাগুলোকে বাস্তববাদী লেখার মূল সুরও বলা চলে।এই বইটির শেষে গোর্কির বয়স হয় সবে পনের। পনেরটা বছর তার জন্য সহজ ছিল না। এই দুর্বিষহ জীবন গোর্কিকে করেছে 'গোর্কি'।

  • Hà
    2019-01-06 19:09

    "Sau khi khoắng bùn lên, họ sục sạo trong chỗ bẩn thỉu ấy như những con lợn và rống lên vì thích thú được bôi nhọ, được chế giễu những điều đẹp đẽ nhưng quá xa xôi, khó hiểu và buồn cười đối với họ".Kiếm sống - vì không thể tìm được bản này nên đành note tạm vào bản tiếng anh. Lần thứ 2 đọc lại sau khoảng 4 năm, quyển sách như rút ruột tôi ra. Văn học Nga có phải luôn đẹp như vậy? Tôi không thể tưởng tượng được có ai đọc về những cánh rừng hùng vĩ, ấm xamova và những ngày mùa đông vô tận xứ bạch dương mà không choáng váng trước vẻ tuyệt diệu của chúng. Kí ức tuổi thơ về dãy An-pơ trong truyện cổ Andersen ùa về khiến tôi thấy mắt mình cay môi cười và trái tim cứ rạo rực mãi. Con người qua đôi mắt chú bé Aliosa 15 tuổi hiện lên sinh động tôi thấy mình dạt dào những niềm yêu ghét buồn vui lẫn thờ ơ khinh bạt, hợp ý tôi quá, chí lý quá. Có phải vì tôi ngây ngô và nhiệt thành hệt như chú hay sao. :-)

  • Ubaid Talpur
    2019-01-15 14:26

    completed the 2nd book of Gorkhi's autobiography, it's written like novel, a best book everyone should read it ,if I say it's only a autobiography then it'd be unfair it's self help book as well , well he didn't write what to do or what not to do but he showed his experiences in his life...

  • Despoina Despoina
    2019-01-14 14:25

    Πολύ ωραίο, όχι όμως τόσο όσο εκπληκτικά είναι Τα Παιδικά Χρόνια. Πάμε για το τρίτο μέρος της αυτοβιογραφίας, Τα πανεπιστήμιά μου.

  • Aydın
    2019-01-17 12:08

    Büyük Rus yazarı Maksim Gorki'nin üç kitaptan oluşan özyaşam öyküsünün ikinci kitabı, kendisinin çocukluktan ergenliğe geçiş dönemini ve bu dönemde yaşadıkları ve deneyimlerini usta bir şekilde bize anlatıyor. 19. yüzyıl Rusya'sında halkın durumu yaşananlar köy yaşamı, şehir yaşamı, inanılmaz bir cahillik çerçevesinde belirlenmiş toplumsal yaşam. Yobazlık ve batıl inançlarına rağmen yozlaşmış ve bunu umursamayan bir halk. Devrimin 100. yılında Rus Halkı'nın nereden nereye geldiğini çok güzel gösteren gerçekçi bir şaheser. Ayrıca Gorki'nin bu yaşam mücadelesi içindeki kendi yeri ve yerini sorgulaması, kitaplarla tanıştıktan sonra topluma ve insanlara bakışındaki değişim. İnsan denen canlının gerçekçi bir sorgulaması.

  • ZaRi
    2018-12-30 12:30

    شاید نسبت به همه کس مهربان باشم.اما نشان نمیدهم.آدم نباید به مهربانی و خوبی خود اعتراف کند زیرا مردم ازش سوءاستفاده خواهند کرد،همان طور که در باتلاق مشتی گل خشک متلاشی می شود،یک آدم مهربان و خوب را نیز خرد میکنند و لگدمال می سازند.

  • Ilya Cherkasov
    2018-12-25 14:24

    Следующая книжка про детство Горького.Если в прошлой книге ребенок становится свидетелем невыносимой жестокости, в этой книге окрепший Лексей познает мир с высоты своей подростковой самостоятельности.Книжка так же пишется с точки зрения ребенка, который уже не ребенок на самом деле, а некий уже почти старик, волею судеб попавший в тело ребенка. У этого ребенка почти нет спонтанности, он невероятно умен и до того не похож на всех, кто ему встречается, что вынужден постоянно спасаться от постоянного враждебного к нему отношения. Однако, из такой позиции очень легко беспристрастно описывать мир и людей, которые окружают героя.Горький, как герой программы Дискавери, погружается в мир мрака, пошлостей и похоти, бессмысленности и ограниченности окружающей деятельности, он переходит от одного дела к другому, меняет коллективы, встречает новых людей и всюду видит тлен.Все плохо и непонятно, все пронизано бессмысленными традициями, а люди -- очевидно, ведут себя как дети, и на этом противостоянии взрослого ребенка и детей-взрослых строится конфликт.Не дети у него те, кого автор так и не смог понять -- это две красивых женщины, изначально автору недоступные, но снизошедшие до экзотической белой вороне. Этих женщин он любит, а всех других -- жалеет. Солдаты -- пьяницы и идиоты, ремесленники -- хитрые чахоточные жулики, а если человек хорошо работает -- через пару дней он сорвется и что-нибудь натворит такого, что сведет все его заслуги на нет. Донские казаки, например, оба что встречались -- неуравновешенные агрессивные насильники.Впрочем, отлично описан быт того времени. Только ради него и стоит читать.

  • Polina
    2019-01-06 17:18

    "Я видел восход солнца в том месте десятки раз, и всегда предо мною рождался новый мир, по-новому красивый...Я как-то особенно люблю солнце, мне нравится самое имя его, сладкие звуки имени, звон, скрытый в них; люблю, закрыв глаза, подставить лицо горячему лучу, поймать его на ладонь руки <...>. Когда солнце поднимется над лугами, я невольно улыбаюсь от радости.""...а сердце растет и хочет разорваться от полноты каких-то необычных чувств и от великой, немой любви к людям, к земле."Удивительной выразительности речь. Читаешь - и погружаешься в чудесный поток льющихся слов его. И так хорошо, приятно, так свободно и опьяняюще-широко на душе. Хочу писать.Любовь к жизни, размышления, попытки ее понять... он как я. я как он. как Аннализа. Понимаем без слов. Горячее, всепоглощающее желание помочь, разбудить, чтобы жили честно, справедливо, с чувствами, со смыслом. С огнем в сердце. По-настоящему, без шелухи, без мишуры.Значит, есть такие люди. Конечно, есть.

  • Claire
    2019-01-18 20:15

    This book made me fight with myself, so I finished it Friday and didn't comment until Monday. The story is dreadful, yet through it you can better understand from where these people come. Overall I decided this book is likable since Gorky writes well - see, it's not that the story is poorly written, but rather it describes less-than-perfect scenarios. (Also I may generally think lesser of teenage guys…) It's convenient to see snow all around me while perusing Gorky - the main way I was able to overcome the intensity of the Chinese weather was through my Dostoevsky, see… but right now, as I read Gorky, it is cold, icy/snowy, and peaceful. Next: My Universities!

  • Fatih Çelik
    2019-01-09 17:14

    Bu kitabın siyasal çevrelerce niçin içeriğinin sadece emek ve işçiye odaklı olduğu gösteriliyor? Halbuki edebi bir dili ve ilgi çekici bir anlatımı var. Okumadan önce hep siyasal bir kitap okuyacakmışım gibi hissetmiş, önyargılı yaklaşmıştım. Ama bir çocuğun ekmeğini kazanırken yaşadıkları hayli hoşuma gitti.

  • Smerdyakov
    2019-01-15 19:29

    Gorky is one of the best story tellers Ive came across..

  • Дмитрий
    2018-12-27 19:14

    к сожалению, все, что делало первую часть трилогии такой пронизывающе-трогательной, в этой части отсутствует. зачем писать автобиографию, если писать особо не о чем?

  • Emtiaz HossainHritan
    2018-12-26 19:11

    An incredible account of a great struggle by a great man!

  • Leonard Mokos
    2019-01-19 15:15

    Worth it just for the part where he describes Leo Tolstoy's hands.

  • Maria
    2019-01-03 14:24

    Gostei bastante de ler este livro, apesar dos erros de edição (parece que faltou a revisão...)

  • Samet Özmen
    2019-01-09 14:13

    "Ekmeğimi kazanıyorum." cümlesiyle başlıyor serinin ikinci kitabı. Çocukluğum'da dedesi: "-Ee, Leksey, dedi, -madalyon değilsin ki seni boynumda taşıyıp durayım... Var git insanların arasına karış..." (syf.278) diye söylemişti kitabın sonunda. Maksimiç de hayatla gerçekten ilk karşılaşmalarını anlatmaya başlıyor. Rus halkının özelliklerini, Tanrı'ya olan inançlarını, Gorki'nin kitaplarla ilk karşılaşma anlarını, insanların birbirleri üzerindeki ezilmişliğin yarattığı hava kitabın içerisinde okunmayı bekliyor. Maksim'im okuma serüvenini, çektiği zorlukları, hayatı tanıma biçimi, düşünceleri,neler okuduklarını öğrendikçe daha yakından tanıyoruz aslında yazarı. Rus halkının kitaba olan nefreti en dikkat çekici unsur oldu benim için bu otobiyografik özellikler taşıyan romanda.İş Bankası çevirisini beğendim. Bir kaç yazım hatası olması dışında. "Ne kadar becerebildim, bilmiyorum, ama hayatın zor ve sıkıcı olduğunu kitap okumanın bütün bu zorlukları unutturduğunu anlattım ona." (syf.203)

  • Natália
    2019-01-20 15:33

    Meu russinho favorito.

  • Rena
    2019-01-02 19:13

    Είναι το δεύτερο βιβλίο του Γκόργκι που διαβάζω. Δεν μου αρέσει. Δύσκολα θα διαβάσω τρίτο.

  • Kinosfronimos
    2019-01-08 20:26

    Divine tragedy

  • Adnan
    2019-01-20 18:12

    Gorki'yi okurken edebiyatın insanlığı kurtaracağı gerçeğine olan inancım daha da artıyor. İnsan inandığı değerleri okuduğu için mi bu kadar etkilenir... Bilmem... 10 yaşında bir çocuğun çalışma hayatı, yaşadığı zorluklar, öğrendikleri ve okuyucuya, bana, öğrettikleri harikaydı...."Sözcükler, genç dostum, bir ağacın yaprakları gibidir. Yaprakların neden başka türlü değil de böyle olduklarını anlayabilmek için agacın nasıl büyüdüğünü bilmek lazım! Kitap, dostum, hem gözü okşayan hem de sana büyük faydası dokunan güzel bir bahçeye benzer." ..."...insanların geceleri de gündüzleri konuşmaktan hoşlandıkları aynı şeylerden konuştuklarını öğrendim: Tanrı'dan, hakikatten, mutluluktan, zenginlerin açgözlülüğünden, kadınların aptal ve kurnaz, hayatın karmaşık ve anlamsız oluşundan söz ediyorlardı. ... Büyük bir hevesle birçok şeyden konuşurlar, sürekli birilerini eleştrirler, bir şeyler için pişman olurlar, övünürler ya da ufak tefek şeyler yüzünden fena şekilde kavga ederek birbirlerini üzerlerdi. Öldükten sonra başlarına ne geleceği üzerine kafa yorarlardı." ......"Kitaplardan, şiirlerden konuşuyorduk. Hepsinden daha fazla okumuştum ama onlar sık sık lise hayatından konuşur, öğretmenlerinden dert yanarlardı. Onların anlattıklarını dinlerken, kendimi arkadaşlarımdan daha özgür hissediyor, bu kadar sabırlı olmalarına hayret ediyordum ama yine de okula gittikleri için onları kıskanırdım. Arkadaşlarım benden daha büyüktü ama ben kendimi onlardan daha yaşlı, daha olgun ve tecrübe sahibi olarak görüyordum. Bu durum beni rahatsız ediyordu çünkü onlara daha yakın olmak istiyordum. ... Onlar sık sık kızlardan söz eder, bir o kıza, bir başka kıza aşık olurlar, şiir yazmayı denerler, bu konuda benden yardım isterlerdi."......"Günahlar; nefsimizin, vücudumuzun, şeytanın eseridir. Günahlar dış organlarından birinin iltihaplanması gibidir, daha fazla bir şey değil. İnsan, günahı ne kadar çok düşünürse, o kadar çok günah işler. Günahı aklına getirmezsen, günah işlemezsin. Günah düşüncesini insana, vücudumuzun sahibi olan şeytan aşılar."......"Votka içmiyor, kızlarla dolaşmıyordum. Ruhu mest eden bu iki uğraşın yerini kitaplar almıştı. Ne var ki okudukça insanların yaşadığını düşündüğüm boş ve faydasız hayat bana daha katlanılmaz görünüyordu. On beş yaşımı yeni doldurmuştum, ama bazen kendimi yaşlı bir insan gibi hissediyordum. Başımdan geçenler, okuduklarım, zihnimi kurcalayan şeyler yüzünden üzerime bir ağırlık çökmüştü sanki. ... Bildiklerim bana ağır geliyordu, bunları yönetmede beceriksizdim; hayattan öğrendiklerim beni bir masanın üzerinde eğri duran kabin, içindeki suyu sarstığı gibi sarsıyordu. ... İçimde yaşayan iki kişi vardı: Bir sürü tiksindirici ve alçakça şeyle karşılaştığı için ürkmüş, günlük hayatın korku veren bilgileri karşısında aciz kalan birinci kişi; hayata, insanlara şüpheyle bakmaya, herkese, hatta kendisine bile güçsüz bir merhamet duymaya başlayan biriydi. Bu kişi, kitaplarla baş başa, sessiz, insanlardan uzak bir hayatı, manastırı, orman bekçi kulubesini, İran'ı, şehrin kenar mahallelerinden birinden gece bekçiliğini düşlüyordu, insanın az olduğu, herkesten uzak bir hayatı..."......"Beni en çok deliye döndüren şey, insanların kadınlara karşı davranışıydı. Çok roman okuduğum için kadınları hayattaki en önemli varlıklar olarak görüyordum. ... Turgenyev'in kitapları kadınlara ithaf edilen birer övgü şarkısıdır. Kadınlar hakkında bildiğim bütün güzel şeyleri, benim için unutulmaz olan Kraliçe Margot'nun hayaliyle süslüyorum. Özellikle Turgenyev ve Heine, bana çok şey kazandırmıştı. ... Ama düşündüğüm başka şeyler de vardı. Yeryüzünün ne kadar engin olduğunu, kitaplardan öğrendiğim şehirleri, insanların başka türlü yaşadığı yabancı ülkeleri düşünüyordum... Yabancı yazarların kitaplarında hayat daha saf, daha güzeldi. Çevremdeki yavaşca ve tek düze devam eden hayat kadar zor değildi oradaki. Bu tedirginliğimi az da olsa dindiriyor, farklı bir hayatın olabileceğine dair inatçı hayaller kurmama sebep oluyordu. Hep, beni geniş, aydınlık bir yola çıkaracak akıllı bir insanla karşılaşacağımı umuyordum."

  • Iftikhar Hussain
    2019-01-13 17:29

    Reading an "Urdu Translation زندگی کی شاہراہ " taking more time than expected.... may this book have a good ending...

  • Perry Whitford
    2019-01-11 15:13

    This is an autobiography of Gorky's adolescent years as a poverty stricken orphan, when he was passed around between relatives and lived a 'threadbare, depressing existence'.He was forced to work as a menial in a shoe shop and was bullied by his cousin there, a brute whose secret pride and joy was a macabre crypt under a tree trunk containing a sparrow he had killed.Maxim destroys the crypt, enraged by his older relatives callous explanation for his shrine: "He flew into the shed and I put my cap over him and smothered him." "But why?" "Because I chose to."First intimations of something finer are found when he went alms-giving secretly with his grandmother at midnight and begins a tentative friendship with a lame fourteen year old girl, Ludmilla.But reality always kicks him rudely in the yarbles and nothing lasts long for him, though he tried various jobs as a dish washer on a barge, a bird catcher, an apprentice in an icon workshop.Gorky brilliantly rendered in the raw a life of ignorance, superstition and cruelty, where God's name is only evoked for curses and complaints, where to read a book is considered a deviant act. Yet he does find encouragement in unusual places; from a hulking cook named Smouri, a petite tailor's wife who everyone else ridicules, a beautiful widow he calls Queen Margot.Best of all though is his ability to capture the vibrant things people say. Here are two such examples:Grandmother's sister: "Woman is strength; she deceived God himself. That is so ... Through Eve we are all condemned to hell. What do you think of that?"Ephimushka the amorous humpback: "I tell you straight she is not a woman, but a flower in cream-ei, bo-o!" The middle part of an autobiographical trilogy, I will most certainly look to read the other two parts as well.

  • Hoda
    2019-01-05 13:37

    کتاب خوبی بود. یک رمان رئال که با توجه به اینکه من به این سبک علاقه مند نیستم، در سبک خودش بنظرم خوب آمد.روند صاف و یکنواختی رو طی میکرد قلم نویسنده. حس میکردم گورکی بزرگ شده و از ورای چشم های بزرگسالش روایت کودکی هایش را میکند. طبیعی هست که این کتاب خاطرات کودکی های نویسنده بود. و من انتطار داشتم اگر داستان از زبان کودکی نقل میشد با همان چشم و مغز کودکانه خودش برخوردها و وقایع را تصویر و توصیف کند.درک کودکانه از رفتار های اطرافیان بزرگسال متفاوت از این دریافت هایی است که در کتاب آمده. یا لااقل من در کوودکی تعابیر کودکانه تری از اطراف داشتم و در این سن اکنون، درک کاملن متفاوت و بزرگانه تری! با اینکه سرتاسر کتاب زندگی رنجناک گورکی را به تصویر میکشید، قلمش در نظر من از همه وقایع خطی صاف و خاکستری بی هیچ حسی ترسیم میکرد. در نوشته ها، دوست داشتن های کودک و ناراحتی اش هر دو به یک اندازه ی احساسی به چشم من می امدند: خاکستری، خنثی و بی تفاوت. انگار که نویسنده بزرگ شده و دارد بی تفاوت مرور گذشته ها را میکند. با این حال، به دلیل تمایل من به اینطور نوشته های ارام و یکنواخت، این تناقض برایم اهمیتی نداشت. و صرفن از همین مدل نوشتاری و سبکش لذت بردم. با این حال مورد علاقه ترین کتابها در نطر من درونمایه ی فلسفی تری دارند نسبت به این گونه نوشته های روایی.با این حال کتابی بود که به یکبار خواندنش می ارزید. و البته از نحوه ی زیبای توصیفات نویسنده از محیط پیرامون هم نمیتوان چشم پوشید...

  • Fatih EREL
    2019-01-13 18:32

    Açıkçası "Ana'dan" sonra üçlemeye başladığımda Gorki'den beklentilerim çok artmıştı, "Çocukluğum" bu beklentileri çok daha yukarıları çıkardı, ilk kitap aslında ninesi, dedesi ve genişleyen çevresiyle öğrenme sürecinin en başındaki bir çocuğu anlatıyordu, hani Gorki sosyal gerçekçi olarak tanınıyor ya neyse o yani, ama "Ekmeğimi Kazanırken"de artık düşünce dünyasının gelişimini, küçük Aleksey'in dedesinin "Var git insanların arasına karış" sözüyle acımasız sokak hayatının pençesine düşen bir yaşamın içinde Rus halkının zengin ve fakir yanlarını derinlemesine tefekkürlerini görüyoruz. Horoşeye Delo, Ateşçi Yakov, Kraliçe Margot ve diğerleri gibi başkalarınınkine hiç benzemeyen apayrı bir yol tutturan insanların düşünce dünyasına etkisini yalnızca görmüyor, aynı zamanda yaşıyoruz."Kitap okumak çok zararlı bir şeydir, özellikle de genç yaşlarda" denilen bir toplumda kendi kalibresi olmayan işlerde sürüklenen bu çocuk akranlarından ne kadar farklı olduğunu her gittiği yerde ortaya koyuyor. "Doğru kitaplar"a doğru yolculuğu bu kitap boyunca tam olarak bitmese de 15 yaşındaki bir çocuğun sahip olabileceğinden fazla bir olgunluk sağlıyor ona."Böyle giderse mahvolacağım, bir şeyler yapmalıyım" sözleri üçlemenin son kitabına doğru sürüklüyor biz okuyucuları.

  • Adam Calhoun
    2019-01-18 14:29

    Maxim Gorky's life kind of sucked, and was filled with terrible people. Maxim Gorky decided it would be a good idea to let everyone know about that fact. Maxim Gorky wrote a three book autobiography to tell everyone about it.My Apprenticeship is the second novel in the series, exploring his adolescent years. We watch him travel around Russia performing various odd jobs, alternately working in an idol merchant's store, being "apprenticed" to his uncle who designed and built buildings, or going up and down the river on a passenger ship.This is the book where we begin to understand where Gorky gets his interest in writing. He is disappointed in romantic novels that present an unrealistic portrait of life that seems so unlike his own. Instead he enjoys gritty books filled with orphans who are certainly never invited to fetes. Once his passion for reading is manifested, his knack with letters leads other people to have him read out stories to them, and then create stories for them. If you want to know what makes a great gritty realist writer, this book will tell you. The constant little vignettes will occasionally get wearing as they accurately follow the staccato beat of life that can be so disorienting in a novel.

  • ` Schwartz
    2019-01-02 15:11

    This is a story about people. Real people thus have finely detailed characterization, quipy dialogue and sweet lyrics "All your girls are lured by churs- some with sweets and some with pearls, but all your girls will soon be- grannies".Social clockwork and religious messages fill thhe working man's vernacular as recorded by a teenaged apprentice who's awestruck by life and the wisdom of the cooks, draghtsmen and family. M Gorky's Apprenticeship was multiple different work stays which he seems obliged to join despite not getting much pay. These barge-turners, icon-painters and all sorts of workmen all seem to agree that the young narrator should join a monistary, or get an education.The biographical character is an independent and refreshingly pure narrator who's innocence is in stark contrast to customs of some of the muzhiks along the Volga. The vivacious supporting cast of characters present some bitter truths and wisecracks that our boy seems to have trouble accepting.As coming of age stories go, this book makes great gains for it's time and must have inspired Joyce, Twain and twentieth century writers.

  • Ansarul Karim Jamee
    2019-01-19 15:10

    It’s the story of Maxim Gorky’s childhood. He lost his father and mother in when he was very young. After that, he had to take shelter in different families for livelihood. He served in a shoe shop as a salesman. Got training as a draftsman in a relative’s house where he had to pass through continuous reproaches. He worked as a dishwasher in a steamer. He joined as a trainee in an icon making factory. At the age of 14, Gorky did not see the cruel picture of life only besides he could know about some of the good mans also. Those good men taught Gorky how to see life deeply, realize the value of books & knowledge, increased the thirst of education in him.