Read The Wandering Pine by Per Olov Enquist Deborah Bragan-Turner Online

the-wandering-pine

What was it about Hjoggböle, a farming village in the northernmost part of Sweden, that created so many idiots - and writers? There was nothing to indicate that P.O. Enquist would be stricken by an addiction to writing. Nothing in his family - honest, hardworking people. Not a trace of poetry. And yet he worked his way, via journalism, novels and plays, to the centre of SwWhat was it about Hjoggböle, a farming village in the northernmost part of Sweden, that created so many idiots - and writers? There was nothing to indicate that P.O. Enquist would be stricken by an addiction to writing. Nothing in his family - honest, hardworking people. Not a trace of poetry. And yet he worked his way, via journalism, novels and plays, to the centre of Swedish politics and cultural life. His books garnered prize after prize. His plays ran for decades and premiered on Broadway. Why then, living with a new wife in Paris, does he hole up in their palatial Champes-Élysées apartment, talking only to his cat? How is it that he wakes to find himself in an uncoupled carriage on a railway siding in Hamburg, two - or was it three? - days after the first-night party finished? And what is it that drives him to run shoeless through the deep January snow of an Icelandic plain, leaving the lights of the drying out clinic far behind? Narrating in the third person, as if he were merely a character in the eventful, perplexing and ultimately triumphantly redemptive drama of his own life, P.O. Enquist is as elliptical as Karl Ove Knausgaard is exhaustive. Clear-eyed, rueful, written with elegance and humour, this is the singular story of a remarkable man....

Title : The Wandering Pine
Author :
Rating :
ISBN : 9780857051707
Format Type : Hardcover
Number of Pages : 400 Pages
Status : Available For Download
Last checked : 21 Minutes ago!

The Wandering Pine Reviews

  • Tripfiction
    2018-12-13 06:19

    Novel set in Sweden (a full and varied life)This is a drama of Per Olov Enquist’s life – at least that is what I have taken it to be.Written using the third person (he) instead of the first person, the narrative commences in 1935, when the author is born, humorously depicting life in a small village in Sweden, so insular that anyone moving in from a place more than 10km away was considered an immigrant. Skiing to school is the norm and the protagonist’s interests range from football to God and Flash Gordon . He becomes aware that half of the village are God fearing, and the other half (the non-believers) can be identified by their playing football on a Sunday. This part of the author’s life is told from a child’s viewpoint, with all the confusions and misunderstandings of adults actions that a child’s perspective is full of.University follows swiftly and amusingly, including success in sport, and in the 1960′s the author explores politics, ideology and culture and gets married – the latter covered in a couple of sentences.Fears and doubts of writing ability are felt when the author reaches his 30′s, at which time he is working on “The Investigator” about the extradition of Baltic soldiers from Sweden to the USSR, and the reader is given an insight into the extensive research, including considerable personal risk, that went into the writing of this book. Also the far-reaching, and chilling, outcome from the publication.In 1970 PO (as he refers to himself in the book), and his family, move to West Berlin and experiences the unrest taking place there, as he turns his writing to sport and politics. The horrors of the Munich Olympic Games follow, before the drama moves to the world of plays and theatre. Change continues to happen – sometimes for the good, often for the bad, including a visit to an Icelandic hell. The book takes the reader up to the recent past (the book was copyrighted in 2008)How much of the book is biography and how much is fiction I am in no position to judge – and perhaps that is part of the point of the book. One thing is that is certain however, is that Per Olov Enquist has had a full and varied life, with much acclaimed success in writing.For the traveller, there are few touristic details of the many places visited in this book, including Berlin, Paris and Los Angeles, although much political background is offered.I found the first third of this book quietly humorous and charming, and enjoyed learning about life in a remote Swedish village. The book weaves its way through time and countries, with characters that are easy to follow. The second third I found a little dry, although it contained many interesting observances on major world events over the last 60 years. The final third was deeply moving. My enjoyment of this book was certainly hampered by this being the first time I have come across this author and playwright, and perhaps I prefer a book with a little more insight into personal feelings and emotional insights that this book offers.Certainly a fascinating account of the life of a prize winning novelist and playwright.

  • Joni
    2018-12-03 09:49

    cant stand his light cream whipped to mousse prose. indigestible and revealing

  • GiuseppeB
    2018-11-24 07:47

    L'idea di scrivere di se stesso in terza persona consente all'autore di inoltrarsi nei fatti della sua vita anche i più intimi e dolorosi senza sentimentalismi e commiserzioni o compiacimenti. Non per questo il libro perde di umanità; anzi la lettura è interessante e piacevole e coinvolgente.Anche i rimandi storici sono notevoli.

  • Joseph Sverker
    2018-12-11 07:25

    Det är omöjligt att inte bli gripen av Enquists livsberättelse. Det är ett mycket bra drag av honom att berätta den i tredje person av just den anledningen. På det sättet skapar han en viss distans mellan sig själv och sin berättelse, vilket känns som att han blir än mer ärlig och skapar ett kritiskt utrymme för att berätta om sitt liv. Men i detta tycker jag att hans liv kommer närmre läsaren eftersom han på ett sätt ger oss det som en gåva att ta emot, då "jaget" har blivit lämnat bakom.Mycket av fokus när boken kom, kom att handla om alkoholmissbruket, enligt vad en vän sa till mig, men även om det var väldigt gripande att följa och ytterst intressant fastnade jag, som teolog, än mer vid hans brottning med tron. Det kan på ett sätt ses som att det kanske inte var mycket av brottningskamp eftersom han lämnade den då han inte upplevde att Jesus någonsin var där. Men samtidigt finns det en genomgående tråd rakt igenom boken (och hans liv?) och det är hur han ska förhålla sig till sin fader (moders?) ord att han ska bliva en kristen. Mitt egna tänkande kring tron var mer hur det kan komma sig att vissa upplever att tron bär en genom livet och andra, som Enquist, upplever att den är tom (sen får han i och för sig något sorts tilltal mot slutet av boken som han inte riktigt vet hur han ska tolka). Det skulle jag vilja göra en studie på, men det blir kanske aldrig av. För upp emot tio år sen, eller längre, läste jag Legionärerna och jag hade under nästan tio års tid mycket svårt för Enquist för att jag ogillade den så skarpt. Sedan gav mig någon "Nedstörtad ängel" att läsa och jag blev totalt fångad av den. Det gjorde att jag även kunde tänka mig att läsa den här boken. Jag är mycket glad att jag gjorde det för nu har jag även fått en förståelse för Legionärerna. När jag läste den hade jag inget av den historiska kontext som den skrevs i och förstod inget av motivation bakom den, att blottlägga en svensk skuldproblematik. Nu kanske jag behöver läsa om den för att se om jag uppskattar den. Men innan det kommer jag definitivt läsa något mer av Enquist, i varje fall igenom åren.

  • David Hebblethwaite
    2018-11-14 04:45

    An oblique novel about the author's life, which took me completely by surprise in terms of how powerful I found it. It includes one of the finest depictions of a childhood that I have read: growing up in a northern Swedish village, the young Per-Ola struggles to reconcile the competing forces around him, such as the piety of the local church and his own burgeoning desires. Later, we read about the adult Enquist's treatment for alcoholism; it can be intensely bleak stuff, but there is light on the other side.Longer review here.

  • Joksie
    2018-12-09 10:21

    Een ander leven, Per Olov Enquist.Stockholm, kerstavond 2008. Zoals de Zweedse traditie dat vraagt, komt iets voor het avondeten de Kerstman langs. Uit zijn zak haalt hij het zwaarste geschenk dat hij kan vinden en spreekt aarzelend mijn naam uit. Drie minuten later heb ik het gehele leven van Per Olov Enquist in mijn handen. De man zelf nam ik drie maanden eerder nog in de hand, toen hij in Gent over zijn leven kwam vertellen. Of beter: over zijn Een ander leven (2009). Deze roman, de zeventiende van zijn hand, werd dankzij Cora Polet meteen zijn zeventiende werk dat ook in het Nederlands verscheen.De schrijver die erom bekend is zich te bewegen op de grens tussen de waarheid en de leugen, tussen de gedocumenteerde feiten en de dichterlijke vrijheid, schrijft een autobiografie. Het kan een contradictie lijken, maar voelt evenzeer aan als een logisch gevolg. Uit de gesprekken met de auteur in Gent herinner ik mij diens bevestiging van het openlijk oprechte karakter van de roman. Daarnaast herinner ik me zijn haast onschuldig verbaasde blik bij de vraag naar de betekenis van bepaalde terugkerende motieven. Uit de lessen Zweedse letterkunde draag ik een alles overstijgend wantrouwen mee tegen de woorden van een auteur, vooral als die over zijn eigen leven gaan. Enquist werd geboren in 1934 en brak in de jaren 1960 door als schrijver, daarover bestaat in elk geval geen twijfel. Het dorpje waar hij opgroeide heeft sinds kort een website met de trotse titel ‘schrijversdorp Hjoggböle’, die er de aandacht op vestigt dat geen plek in Zweden zo dichtbevolkt is door schrijvers als uitgerekend deze op 64° noorderbreedte gelegen streek met gemiddeld slechts tien inwoners per vierkante kilometer. “Hij krijgt er veel vragen over. Vanwaar die plotselinge dichtheid aan schrijvers? Hij beantwoordt die vragen humoristisch, als een resultaat van inteelt: iedereen trouwde immers binnen een radius van twintig kilometer. Inteelt leidde tot veel dorpsidioten of schrijvers, slecht uit elkaar te houden. […] Je kon er grapjes over maken, dan hoefde je niet na te denken. Of het beeld oproepen van de eindeloze gesprekken bij de kampvuren of in de donkere keukens, een op zijn minst duizendjarige verteltraditie”. In deze roman is er evenwel geen plaats voor een verheerlijking van de Zweedse ‘zingende bossen’, de verteller voegt eraan toe te weten dat geen van beide romantische verklaringen klopt. En toch is dat kleine noordelijke dorp, en dan vooral het groene huis waarin Enquist opgroeide, nooit ver weg in het verhaal.Veeleer dan naar de verklaring voor het aantal schrijvers uit zijn streek, zoekt het hoofdpersonage, dat niet toevallig de naam Per Olov Enquist draagt, naar de verklaring voor zijn eigen ontwikkeling tot ‘dichternatuur’. Waar is die drang om te schrijven ontstaan? “Waarom juist hij? Er is immers verder niemand in zijn familie afhankelijk van dichten.” Hij zoekt het antwoord in zijn jeugd, zelfs nog vóór zijn geboorte. Meerbepaald bij de krankzinnige overgrootmoeder die woorden in de muren kraste, de grootmoeder die doodsberichtjes voor de krant schreef of de grootvader die als eerste voor even het dorp verliet voor een bonttentoonstelling in de meer dan duizend kilometer verderop gelegen hoofdstad. Vanuit de overtuiging dat “bij de opvoeding van het kind wordt bepaald welke vragen het kind moet kunnen beantwoorden, inclusief de antwoorden”, worden de spontane en oprechte, soms hilarische bedenkingen beschreven die het kind maakt bij het katholicisme van de moeder, bij het doodgeboren broertje dat dezelfde naam kreeg als hijzelf en bij de overleden vader, die zijn Weldoener en Reisgenoot doorheen het leven zou worden. Van deze beschrijvingen over zijn leven op de plaatsen waar hij zich bevond toen hij nog niet wist wat er van zijn leven ging worden, gaat een enorm charmante, maar tegelijkertijd ook tragische, kracht uit. Want “als alles zo goed ging, hoe kon het dan zo misgaan?”Wanneer gaat het mis? De drang tot - haast verslaving aan - het schrijven die het hoofdpersonage voelt, wordt herhaaldelijk en op verschillende manieren in verband gebracht met zijn onvermogen om op latere leeftijd te weerstaan aan de lokroep van de fles. Hadden de wijze woorden en smeekbeden van figuren uit zijn jeugd hem niet genoeg gewaarschuwd, had hij het kunnen voorzien? “Hij had de alarmklokken moeten horen.” De observerende onderzoeker, ons bekend uit zo vele vroegere romans van Enquist, wordt nu losgelaten op de eigen levensloop. “Er moet ergens een eenheid zijn, er moest een geheel zijn. Anders werd je gek.” Op zoek naar een verklaring wordt de lezer door de roman geleid, attent gemaakt op mogelijke voortekens, en tegelijkertijd ook wegwijs gemaakt in het gehele leven van de schrijver zelf.Het leven van de schrijver? Als de verteller het over ‘de geschiedenis’ heeft, zelfs over de feiten die werden beschreven in documentaire romans als Geen asiel voor legioensoldaten en Het Record, spreekt hij van “op een leugenachtige manier bijeen gebrachte ware fragmenten”. De uittocht van de muzikanten zou over de werkelijke familie uit het kustland van Västerbotten gaan, maar de schrijver, zo wordt iets later onthuld, “geeft zijn familie roekeloos een andere biografie, of maakt er van twee een; het is een verzinsel, maar toch bijna waar. Hij is immers vrij, hij mag doen wat hij wil.” In deze roman, die zich gelaten autobiografie laat noemen, zijn zodoende expliciete waarschuwingen aanwezig voor diegene die literatuur zonder meer voor waarheid wil aannemen. “Wantrouwen is een deugd, waarheid is altijd een twijfelachtig begrip”; zoals de verteller aangeeft over de memoires van de actrice fru Heiberg, wordt het ook hier “steeds onduidelijker wat waar was, en wat de barmhartige mist van het leven was”. Het waarheidsgehalte is duidelijk ondergeschikt aan de woorden.En toch, “daar, verhuld door de knedende taal, ligt het oogstdomein van de welvaartssamenleving.” Een sociaal-realistische roman moet immers, zo wordt in het verhaal vermeld, “bestaan uit knedende tekstdomeinen in de strijd om de lettertekens”. In de beschreven periode, die uit meer dan zeventig jaren bestaat, gebeurt heel wat in de wereld. Bekende namen en momenten in niet enkel de Zweedse, maar in de hele wereldgeschiedenis, passeren de revue en worden op een uiterst persoonlijke manier becommentarieerd of in verband gebracht met het leven van Per Olov, de hoofdpersoon. Diens veelzijdigheid maakt dit werk zeer dynamisch, zelfs leerrijk. Schandalen in de (inter)nationale politiek worden naast sportschandalen geplaatst, de wereld van de letteren wordt gecontrasteerd met die van het theater. Veeleer dan als een getuigenis over de mogelijke oorzaken van alcoholmisbruik, zou ik deze roman beschrijven als een subjectief alternatief voor de algemeen aanvaarde objectieve geschiedenis. Wie overigens enigszins thuis is in het oeuvre van Enquist zal niet enkel enthousiast reageren op de fragmenten - mogelijke - ontstaansgeschiedenis bij zijn verschillende werken en op de gegeven achtergrond voor de vele terugkerende beelden en motieven, maar ook het eeuwige dualisme in zijn werk beter leren begrijpen. De objectieve onderzoeker en de subjectieve verhalenverteller of de taalkunstenaar vullen elkaar aan en zorgen samen voor de vorm van deze twijfelachtige, doch gedocumenteerde en oprechte biografie. Het hoge synthesegehalte van deze roman impliceert tegelijkertijd ook dat het werk misschien minder naar waarde kan worden geschat door wie niet vertrouwd is met Enquists vroegere werk, met Eeva-Lisa, de vogel voor het raam, de ijskoningin, de hemelharp en zingende telefoondraden.Per Olov Enquist: Een ander leven, Ambo|Anthos uitgevers Amsterdam, 2009, 489 p., ISBN 978 90 414 14168.Vert. van: Ett annat liv. Vertaald door Cora Polet.

  • Elmaja
    2018-12-04 07:27

    Under den første halvdel af bogen var jeg ved at opgive. En jævnt kedelig handling. En møgirriterende fortællestil, nærmest staccato, note-agtig. En rapporterende facon med ufuldstændige sætninger, som ikke synes at tilføre noget til fortællingen. Ja, så var han der, og så der, i den by, og så i den næste by. Okay, så møder han den og den, alt sammen keeedeligt. Grebet med at fortælle sin historie i 3. person, hmm, er det noget særligt? Den anden del af bogen bliver pludselig meget bedre. Han bor på Nørrebro og fortæller en - fascinerende - historie om sin underbo. Derefter fortsætter det med druk og nedtur, og endelig genopstandelse. Jeg blev grebet.

  • Okidoki
    2018-12-04 09:28

    En hjältesaga. Endast de sista 100 sidorna är värda ett Augustpris.

  • Tora
    2018-12-06 10:22

    Egentlig får denne 4,5 stjerne fra meg. Jeg leste masse Enquist i sommer, og denne bant på en måte alle bøkene sammen. Den er selvbiografisk litt på samme måte som Tomas Espedals romaner er, dvs at den forteller historier om et liv som om det var en roman. Vakkert, vondt, vanskelig, og veldig godt skrevet, som vanlig. Jeg vil lese mer.

  • Kåre
    2018-12-02 10:29

    Den startede vist forrygende. Men så blev den lang. Måske er hans politiske overvejelser ikke spændende nok. Teater keder mig, og det gør flere selvbiografiske ting også. Sport blev også langt til sidst

  • Joakim
    2018-11-18 09:39

    En bok om tre faser i livet: barndom, karriär & Alkoholism

  • Charlotta
    2018-12-11 04:31

    "De trre grottornas berg" var helt klart mycket roligare och mer spännande, men så var det ju en barnbok också, inte en memoar...

  • Lillian Jakobsen
    2018-12-01 10:26

    Læste den på dansk.

  • Barbro Kinnunen
    2018-12-05 07:32

    Book club choice nr 20 for Dec 18, 2008.

  • Olav Nilsen
    2018-11-20 10:46

    Amazing book